آرتروز گردن: درمان غیر جراحی برای بهبود آرتروز ستون فقرات گردن

اسپوندیلوز گردنی شایع‌ترین اختلال آرتروز گردنی است که در اثر تغییرات تخریب مهره‌ها و دیسک‌های بین مهره‌ای ایجاد می‌شود که در نتیجه پیری یا به دلیل آسیب‌دیدگی یا بیماری آرتریت روماتوئید رخ می‌دهد. گردن درد پیش‌رونده، نشانه اصلی آرتروز گردن است. این ممکن است در بسیاری از موارد تنها علامت باشد. معاینه اغلب توانایی محدود خم شدن سر به سمت شانه‌ها و توانایی محدود چرخش سر را نشان می‌دهد. هدف از درمان، تسکین درد و جلوگیری از آسیب دائمی نخاع و ریشه عصب است.

فیزیوتراپی معمولاً اولین درمان غیر جراحی است که پزشک توصیه می‌کند. ورزش‌های خاص می‌توانند به تسکین درد و هم‌چنین تقویت و کشش عضلات ضعیف یا کشیده کمک کنند. در برخی موارد، فیزیوتراپی ممکن است شامل وضعیت درمانی یا استفاده از کشش برای کشیدگی مفاصل و عضلات گردن شما باشد. زمان برنامه‌های فیزیوتراپی متفاوت است، اما به طور کلی از 6 تا 8 هفته ادامه دارد. به طور معمول، جلسات 2 تا 3 بار در هفته برنامه‌ریزی می‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌ی درمان آرتروز گردن در مطب دکتر مهسا مظاهری متخصص طب فیزیکی و یا برای رزرو نوبت با شماره تلفن‌های 03132330382 – 09398670202 تماس حاصل فرمایید.

علل آرتوروز گردن 


علل آرتوروز گردن

آرتروز گردن در اثر پیری و ساییدگی مزمن ستون فقرات گردن ایجاد می‌شود. بسیاری از افراد بالای 50 سال مبتلا به آرتروز گردن هستند. این شامل دیسک‌ها یا بالشتک‌های بین مهره‌های گردن و مفاصل بین استخوان‌های ستون فقرات گردن است. ممکن است روی استخوان‌های ستون فقرات (مهره‌ها) خارهای غیرطبیعی وجود داشته باشد.

این تغییرات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • دیسک‌های کم آب. دیسک‌ها مانند بالشتک‌هایی بین مهره‌های ستون فقرات شما عمل می‌کنند. در سن 40 سالگی دیسک‌های ستون فقرات اکثر افراد شروع به خشک شدن و جمع شدن می‌کنند، که این امر باعث می‌شود تماس استخوان روی استخوان بین مهره‌ها بیش‌تر شود.
  • دیسک‌های فتق شده. سن بر قسمت بیرونی دیسک نخاعی شما نیز تأثیر می‌گذارد. ترک‌هایی که اغلب منجر به برجستگی دیسک ها (فتق) می‌شوند ایجاد می‌شوند که گاهی اوقات می‌توانند به نخاع و ریشه‌های عصبی فشار وارد کنند.
  • خار استخوان. تحلیل رفتن دیسک اغلب منجر به تولید مقدار اضافی استخوان در یک تلاش نادرست برای تقویت ستون فقرات می شود. این خارهای استخوانی گاهی اوقات می‌توانند نخاع و ریشه‌های عصب را خراب کنند.
  • رباط‌های سفت. رباط‌ها بندهای بافتی هستند که استخوان را به استخوان متصل می‌کنند. رباط‌های ستون فقرات با افزایش سن سفت می‌شوند و باعث انعطاف‌پذیری کم‌تری در گردن شما می‌شود.

با گذشت زمان، این تغییرات می‌توانند یک یا چند ریشه عصبی را تحت فشار قرار دهند. در موارد پیشرفته، نخاع درگیر می‌شود – آرتروز گردنی همراه با رادیکولوپاتی نه تنها بازوها، بلکه پاها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

ساییدگی و پارگی روزمره ممکن است این تغییرات را آغاز کند. افرادی که در کار یا ورزش بسیار فعال هستند ممکن است بیش‌تر به آن‌ها مبتلا شوند.

عوامل خطر در آرتروز گردن 


عوامل خطر در آرتروز گردن

عامل اصلی خطر پیری است. در سن 60 سالگی، بیش‌تر علائم آرتروز گردن در اشعه ایکس نشان داده می‌شود. سایر عواملی که می‌توانند فرد را در معرض آرتروز گردن قرار دهند عبارتند از:

  • اضافه وزن و ورزش نکردن
  • داشتن شغلی که نیاز به برداشتن اجسام سنگین یا پیچ و خم زیاد گردن دارد
  • آسیب گردن در گذشته (اغلب چندین سال قبل)
  • جراحی ستون فقرات گردن در گذشته
  • پارگی یا لغزش دیسک
  • آرتروز شدید
  • سابقه خانوادگی این بیماری
  • افسردگی یا اضطراب.
  • سیگار کشیدن

علائم آرتروز گردن 


  • بی‌حسی یا احساس غیرطبیعی در شانه‌ها، بازوها و دست‌ها و انگشتان
  • سردرد، به ویژه در پشت سر
  • درد در داخل تیغه شانه و درد در شانه
  • هنگامی که گردن خود را می‌چرخانید، صدا یا احساس خرد شدن حس می‌کنید
  • ضعف در دست‌ها

تشخیص آرتروز گردن 


معاینه بدنی ممکن است نشان دهد که شما در حرکت دادن سر به سمت شانه و چرخاندن سر خود مشکلی دارید. ممکن است پزشک از شما بخواهد که سر خود را به سمت جلو و به طرفین خم کنید در حالی که بالای سرتان فشار کمی دارد. افزایش درد یا بی حسی در طی این آزمایش معمولاً نشانه وجود فشار بر روی عصب در ستون فقرات شما است. ضعف شانه‌ها و بازوها یا از دست دادن احساس می‌تواند نشانه‌هایی از آسیب به برخی از ریشه‌های عصبی یا نخاع باشد.

سایر آزمایشات 

برای بررسی آرتروز یا سایر تغییرات در ستون فقرات ممکن است عکس‌برداری از ستون فقرات یا گردن انجام شود. اشعه ایکس نخاعی ممکن است باریک شدن فضای دیسک و کانال نخاعی را نشان دهد. برآمدگی‌های استخوانی (استئوفیت‌ها) ممکن است در گوشه‌های مهره‌ها دیده شود.

  • ام ار آی: ام ار آی برای ارزیابی میزان آرتروز گردن و کمک به حذف سایر علل احتمالی علائم توصیه می‌شود. سی تی اسکن ممکن است مفید باشد زیرا تصویر بهتری از ساختارهای استخوانی را نشان می‌دهد.
  • میلوگرافی. این نوع خاصی از سی تی اسکن است. در این روش، رنگ مخصوص به کانال نخاع تزریق می‌شود تا نخاع و ریشه های عصب با وضوح بیش‌تری نشان داده‌ شوند. ممکن است پزشک آزمایشاتی را برای تعیین اینکه آیا سیگنال‌های عصبی به درستی به عضلات شما می‌روند، توصیه کند.
  • الکترومیوگرافی (EMG). این آزمایش فعالیت الکتریکی اعصاب شما را اندازه‌گیری می‌کند زیرا هنگام انقباض عضلات و در حالت استراحت، پیام‌ها را به ماهیچه‌ها منتقل می‌کنند.
  • بررسی هدایت عصب. الکترودها به پوست شما در بالای عصب مورد بررسی متصل می‌شوند. یک شوک کوچک از طریق عصب منتقل می‌شود تا قدرت و سرعت سیگنال‌های عصبی اندازه‌گیری شود.
  • تست‌های دیگر. در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش خون را برای تعیین وجود فاکتور روماتوئید یا هر آنتی‌ بادی دیگر نشان‌ دهنده آرتروز التهابی تجویز کند.

درمان آرتروز گردن


درمان آرتروز گردن به شدت علائم و نشانه‌های شما بستگی دارد. هدف از درمان تسکین درد، کمک به شما در حفظ فعالیت‌های معمول خود تا حد امکان و جلوگیری از آسیب دائمی به نخاع و اعصاب است.

داروها 

درمان آرتروز گردن با داروها

اگر مسکن‌های بدون نسخه درد شما را تسکین نمی‌دهند، ممکن است پزشک چندین دارو برای شما تجویز کند که برای رفع درد و التهاب همراه است.

  • استامینوفن. درد خفیف اغلب با استامینوفن برطرف می شود.
  • داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs). برای تسکین درد و التهاب ممکن است ایبوپروفن (ایبوپروفن) یا سدیم ناپروکسن (آناپروکس، آناپروکس DS) تجویز شود.
  • کورتیکواستروئیدها. داروهای خوراکی مانند پردنیزون ممکن است به کاهش درد کمک کنند. اگر درد شما شدید است، ممکن است پزشک تزریق استروئید را به شما پیشنهاد دهد.

فیزیوتراپی یا طب فیزیکی 

درمان آرتروز گردن با فیزیوتراپی یا طب فیزیکی

در صورت تشخیص آرتروز گردن، پزشک ممکن است شما را به فیزیوتراپی ارجاع دهد. فیزیوتراپیست‌ها ممکن است از تکنیک‌های مختلفی برای کمک به شما در زمینه تحرک و عملکرد استفاده کنند:

  • کشش: فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند با استفاده از کشش درد خود را کاهش دهید. فیزیوتراپیست تمریناتی را به شما می‌آموزد که باعث تقویت عضلات گردن می‌شود.
  • تراکشن گردن: فیزیوتراپیست هم‌چنین می‎تواند از کشش گردن برای کاهش فشار در گردن شما استفاده کند.
  • بسته‌های سرد و گرم درمانی ممکن است به درد شما در هنگام تشدید شدن کمک کند.
  • سوزن خشک: ممکن است پزشک برای کاهش درد شما سوزن خشک را توصیه کند. در سوزن خشک از سوزن‌های نازکی استفاده می‌کند که در عضلات خاص قرار می‌گیرند تا تنش و اسپاسم عضلات را آزاد کنند.
  • لیزر: لیزر درمانی از نوری استفاده می‌کند که به عمق پوست نفوذ کرده و باعث بهبود می‌شود.
  • آب درمانی: در آب درمانی از آب برای ایجاد قدرت و انعطاف‌پذیری استفاده می‌شود در حالی که فشار جاذبه کاهش می‌یابد.
  • ماساژ: ماساژ فشار منفی با اعمال فشار منفی به مناطق خاصی از بدن برای فعال‌سازی سیستم لنفاوی، که به حرکت دادن زباله‌های متابولیکی کمک می‌کند، عمل می‌کند.
  • شاک ویو تراپی: این درمان پالس‌های فیزیکی / مکانیکی را ارائه می‌دهد که از طریق بافت عبور می‌کنند و به تجزیه بافت اسکار و بهبود کمک می‌کنند.

تزریقات مبتنی بر استروئید 

درمان آرتروز گردن با تزریقات مبتنی بر استروئید

اگرچه این روش کم‌تر از عمل جراحی تهاجمی است، اما تزریق بر پایه استروئید تنها پس از ارزیابی کامل توسط پزشک تجویز می شود. پزشک شما در مورد خطرات و مزایای تزریق‌های استروئیدی برای شرایط خاص شما با شما صحبت خواهد کرد. بسیاری از بیماران تسکین درد کوتاه مدت ناشی از تزریق استروئید را پیدا می‌کنند. معمول‌ترین روش‌های درد گردن ناشی از آرتروز گردن عبارتند از:

  • بلوک اپیدورال گردن :در این روش داروی استروئیدی و بیهوشی به فضای کنار پوشش نخاع (فضای “اپیدورال”) تزریق می‌شود. این روش معمولاً برای درد گردن و یا بازو استفاده می‌شود که ممکن است به دلیل آرتروز گردن باشد.
  • بلوک مفصلی گردن: در این مورد آرتروز گردن، داروی استروئیدی و بیهوشی به مفصل بین مهره‌ای تزریق می‌شود. مفاصل بین مهره‌ای در پشت گردن قرار دارند و ثبات و حرکت را ایجاد می‌کنند. این مفاصل می‌توانند تغییرات آرتروز را ایجاد کنند که ممکن است به درد گردن کمک کند.
  • بلوک شاخه داخلی و فرکانس رادیویی: در این روش در برخی موارد برای درد مزمن گردن استفاده می‌شود. از این دارو می‌توان برای تشخیص و درمان مفصل دردناک استفاده کرد. در حین تشخیص مرحله، عصبی که مفصل بین مهره‌ای را تأمین می‌کند با بی حسی موضعی مسدود می‌شود. اگر درد شما تسکین یافته‌ است، ممکن است پزشک منبع درد گردن شما را مشخص کرده باشد.
  • فرکانس رادیویی برای آرتروز گردن: گزینه مرحله بعدی ممکن است مسدود کردن درد برای مدت طولانی‌تر باشد. این کار با آسیب رساندن به اعصاب تأمین کننده مفصل با روش “سوزاندن” انجام می‌شود.

ورزش‌های مناسب برای آرتروز گردن کدامند؟ 

برای کاهش علائم آرتروز این دو تمرین گردن را امتحان کنید. چنین تمریناتی برای بهبود قدرت و انعطاف‌پذیری گردن و هم‌چنین کاهش درد گردن و سایر علائم آرتروز طراحی شده ‌است. در اینجا دو تمرین گردن وجود دارد که متخصص درمان شما ممکن است برای درمان آرتروز گردن استفاده کند:

تمرین چانه  

تمرین چانه مناسب برای آرتروز گردن

گروهی از ماهیچه‌ها در بالای گردن شما قرار دارند که عضلات زیر پس سری نامیده می‌شوند. وقتی این عضلات سفت شوند، می توانند سردرد ایجاد کنند، اما می‌توانند مفاصل گردن را نیز بکشند. به نوبه خود، این می‌تواند منجر به افزایش درد شود. ورزش چانه یک تمرین درمانی است که فیزیوتراپیست‌ها برای کشش و تقویت عضلات زیر پس سری توصیه می‌کنند، و این یکی از تمرینات گردنی است که برای آرتروز گردن استفاده می‌شود.

مراحل انجام حرکات چانه

  • صاف نشسته و سر را روی شانه‌ها قرار دهید
  • سر خود را به سمت عقب فشار دهید تا زمانی که چانه‌ای اضافه (غبغب) بدست آورید. در صورت لزوم می‌توانید از دو انگشت کمک بگیرید.
  • کشش را به مدت سه تا پنج ثانیه نگه دارید و سپس به حالت اولیه برگردید.
  • این مراحل را تکرار کنید، در مجموع پنج بار این تمرین را تکرار کنید. اگر گردن شما دوباره احساس تنش کند، این تمرین را می‌توان در طول روز انجام داد.

چرخش گردن

تمرین چرخش گردن مناسب برای آرتروز گردن

در صورت داشتن آرتروز گردن، عضلات سفت در کناره‌های گردن شما نیز می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند. چندین تمرین گردن برای آرتروز گردن وجود دارد که می‌تواند باعث کشش این عضلات شود و یک گزینه رایج که فیزیوتراپی‌ها انتخاب می‌کنند، ورزش چرخش گردن است.

مراحل انجام چرخش‌های گردن:

  • نقطه شروع این تمرین باید نشستن با حالت خوب روی صندلی ثابت باشد.
  • سپس، سر خود را به آرامی به سمت چپ بچرخانید تا جایی که در سمت راست گردن خود احساس کشیدگی کنید.
  • قبل از این ‌که سر خود را به حالت اول برگردانید، این کشش را به مدت سه تا پنج ثانیه حفظ کنید.
  • سپس، به آرامی سر خود را به سمت راست بچرخانید تا طرف مقابل گردن خود را بکشید.
  • تکرار این مراحل را ادامه دهید تا اینکه هر دو طرف گردن خود را پنج بار کشیده کنید.

درمان جراحی 

اگر درمان محافظه‌کارانه ناموفق باشد و یا علائم عصبی پیش‌رونده آرتروز گردن مانند ضعف بازو، بی‌حسی یا گرفتگی داشته باشید، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید تا فضای بیش‌تری برای نخاع و ریشه‌های عصبی ایجاد کنید. در صورت داشتن درد شدید که با درمان غیرجراحی برطرف نشده ‌است، ممکن است جراحی نیز توصیه شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonتماس و مشاوره